Το Ινστιτούτο

-10% Το Ινστιτούτο

Ίσως το τρομακτικότερο μέχρι στιγμής βιβλίο του Stephen King

O μετρ του τρόμου επιστρέφει στα κλασικά του θέματα, υφαίνοντάς τα στην Αμερική της περιόδου της κρίσης.

Αργά τη νύχτα, σ’ ένα ήσυχο προάστιο της Μινεάπολης, άγνωστοι εισβάλλουν στο σπίτι της οικογένειας Έλις και, αφού δολοφονούν αθόρυβα τους γονείς τού δωδεκάχρονου Λουκ, τον απάγουν και τον επιβιβάζουν σ’ ένα μαύρο SUV. Ο Λουκ ξυπνάει στο Ινστιτούτο, σ’ ένα δωμάτιο ίδιο με το δικό του, αλλά χωρίς παράθυρα. Έξω από τη δική του πόρτα υπάρχουν άλλες πόρτες, πίσω από τις οποίες κρατούνται άλλα παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες, όπως η τηλεπάθεια και η τηλεκίνηση. Έχουν έρθει κι αυτά εδώ με παρόμοιο τρόπο. Είναι η Καλίσα, ο Νικ, ο Τζορτζ, η Άιρις και ο δεκάχρονος Έιβερι Ντίξον.

Σ’ αυτό το σκληρό ίδρυμα, η διευθύντρια, η κυρία Σίγκσμπι, και το προσωπικό της είναι είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στον σκοπό τους: να αποσπάσουν από τα παιδιά τη δύναμη στην οποία οφείλουν τα υπερφυσικά τους χαρίσματα. Δεν υπάρχουν ηθικοί ενδοιασμοί. Αν συνεργάζεσαι, κερδίζεις μάρκες για τους αυτόματους πωλητές σνακ και αναψυκτικών. Αν όχι, η τιμωρία είναι σκληρή. Ένα ένα, τα παιδιά εξαφανίζονται και ο Λουκ ψάχνει απεγνωσμένα να ξεφύγει. Όμως κανείς έως τώρα δεν έχει δραπετεύσει από το Ινστιτούτο…

Ανείπωτα τρομακτικό, όσο και η Πύρινη οργή, αλλά με τη δύναμη της παιδικής ματιάς του Αυτό, το Ινστιτούτο είναι μια τραγική και συγκλονιστική ιστορία όπου το καλό αντιμάχεται το κακό σ’ έναν κόσμο όπου οι καλοί δεν νικούν πάντα.

Είπαν για το βιβλίο:

«Κλασικός Κινγκ με επιπλέον δόσεις έντασης και οργής. Πίσω από την ιλιγγιώδη πλοκή και τη γνωστή ορμητική πρόζα του κρύβεται η βασική κινητήρια δύναμη του βιβλίου
–ένας προβληματισμός που δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο επίκαιρος: η απάνθρωπη μεταχείριση των παιδιών… Για άλλη μία φορά, πίσω από την κουρτίνα της φαντασίας του Κινγκ μάς κρυφοκοιτάζει ο πραγματικός κόσμος… Ένα πρώτης τάξης έργο που έχει κάτι σημαντικό να πει.»
–The Washington Post

«Ανατριχιαστικό, συγκινητικό και τρομακτικά αληθοφανές… Η ανέμελη περιγραφή του αγνώστου ως επικείμενης απειλής αποτελεί το εμβληματικό χαρακτηριστικό της γραφής του Κινγκ.»
–The Boston Globe

«Απ’ όλες τις κοσμικές απειλές που έχουν αντιμετωπίσει κατά καιρούς οι ήρωες του Κινγκ, αυτή η αργή ολίσθηση στη σκληρότητα και την απανθρωπιά ίσως είναι η πιο τρομακτική, επειδή είναι η πιο αληθινή.»
–The New York Times Book Review


Ο Στίβεν Κινγκ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς παγκοσμίως. Έχει γράψει πάνω από 50 μυθιστορήματα, 200 διηγήματα και δοκίμια, με πωλήσεις άνω των 350.000.000 αντιτύπων. Στα έργα του, πολλά από τα οποία έγιναν ταινίες ή σειρές, συγκαταλέγονται τα Σάλεμς Λοτ, Το Αυτό, Το Κοράκι, Η Λάμψη, Το Πράσινο Μίλι, Μίζερι, Καρδιές στην Ατλαντίδα, Outsider (Ο Ξένος), Εξύψωση.
Έχει τιμηθεί με πολλά σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία. Ο Κινγκ ζει στο Μπάνγκορ του Μέιν με τη σύζυγό του, τη μυθιστοριογράφο Τάμπιθα Κινγκ.

 

Λογοτεχνία
Συγγραφέας Stephen King
Μετάφραση Έφη Τσιρώνη
Επιμέλεια
Σελίδες 632
Διαστάσεις 14 x 20,5 εκ.
Χρώμα Μονόχρωμο
Εξώφυλλο Μαλακό
Ημερομηνία έκδοσης 04/12/2019

Γράψτε μια αξιολόγηση

Σημείωση: η HTML δεν επεξεργάζεται!
    Κακή           Καλή

Captcha

Γιώργος Τζιτζικάκης - literature.gr

Το βιβλίο ξεκινά προσφέροντάς μας το μίνι οδοιπορικό ενός ενήλικα ήρωα, του Τιμ, ο οποίος έχει αφήσει τη θέση του στην αστυνομία της Νέας Υόρκης και έχει αποφασίσει να ξεκινήσει μια νέα ζωή ως βραδινός φύλακας σε μια ήσυχη κομητεία. Εκεί, όσο θα συμβαίνουν όλο και περισσότερα γεγονότα, ο Τιμ θα κληθεί να βηματίσει πάλι στα γνώριμα αστυνομικά του βήματα. Στη συνέχεια, το βιβλίο μας τοποθετεί στην κεντρική του ιδέα, τον Λουκ Έλις, ενός χαρισματικού πιτσιρικά από τη Μινεάπολη του οποίου οι γονείς δολοφονούνται ένα βράδυ και ο ίδιος απάγεται για να φυλακιστεί σε ένα σύγχρονο Άουσβιτς που λέγεται «Το Ινστιτούτο» (και βρίσκεται, φυσικά, στο Μέιν). Εκεί, θα συναναστραφεί μια πλειάδα παιδιών της ηλικίας του που όλα τους έχουν όπου ψυχικές ικανότητες, όπως τηλεκίνηση και τηλεπάθεια. Τα παιδιά υπόκεινται σε βάναυσα πειράματα ώστε οι βασανιστές τους να ανακαλύψουν το εύρος και την κλίμακα των δυνάμεών τους και να τα χρησιμοποιήσουν (όπως προασπίζονται οι απαγωγείς) ως το υπέρτατο αμυντικό όπλο της πατρίδας έναντι ξένων απειλών.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο



Διονύσης Μαρίνος - bookpress.gr
 

Άσχετο και σχετικό: έχουμε ταυτίσει –και όχι άδικα– τα βιβλία του Στίβεν Κινγκ με τη σκοτεινή γοητεία του τρόμου, με την υποκείμενη βία των πρωταγωνιστών του, με τις παραψυχολογικές προεκτάσεις που προσφέρει αφειδώς και, γενικώς, με τη «μηχανική» του φόβου που ξέρει να χειρίζεται με μαεστρία.

Ξεχνάμε πως πάνω από όλα είναι ένα συγγραφικό δαιμόνιο από μόνος του, ένας μάστορας των ιστοριών. Για όσους, τυχόν, το προσπερνούν απροβλημάτιστα, καλό είναι να διαβάσουν τις πρώτες σαράντα σελίδες του Ινστιτούτου. Σε αυτές τίποτα το εξτρεμιστικό δεν συμβαίνει. Θα έλεγε κανείς πως είναι σελίδες ήρεμου τόνου και χαμηλού ρίσκου ως προς την έκθεση στην τρομώδη ανησυχία. Στην ουσία, ο Κινγκ σ’ αυτές τις εναρκτήριες σελίδες «στήνει» το σκηνικό, μάς προσφέρει μια πειστική απεικόνιση της περιοχής στην οποία θα κινηθεί το μυθιστόρημα. Και, φυσικά, μας ξαναθυμίζει πόσο ελκυστικός παραμυθάς παραμένει.

Αυτοί που λατρεύουν τον «Βασιλιά» για τα κακόβουλα όντα που εμφανίζει κατά καιρούς, τους υπερβατικούς κακούς και τα δαιμονικά πνεύματα που δεσμεύει η φαντασία του, εδώ, ενδεχομένως, θα βρεθούν σε ένα ενδιαφέρον παράδοξο. Στο Ινστιτούτο δεν εμφανίζονται ούτε φαντάσματα, ούτε βαμπίρ, ούτε εισβολείς από κάποια άλλη διάσταση. Τα αθώα παιδιά που δέχονται λογής βασανισμούς στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι άνθρωποι που μας μοιάζουν και τους μοιάζουμε. Κι αυτό, προφανώς, κάνει το πράγμα ακόμη πιο τρομακτικό.

Φευ, το περιβόητο Ινστιτούτο δεν είναι κάποιο σεπτό ίδρυμα στο οποίο φοιτούν οι εκλεκτοί της μάθησης. Δεν είναι χώρος έρευνας, ούτε κάποιο εκκολαπτήριο νέων επιστημόνων. Είναι ένα σύμπλεγμα κτιρίων κάπου βαθιά στο Μέιν όπου κυβερνητικοί υπάλληλοι φυλακίζουν παιδιά που έχουν απαγάγει.


Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο
 



Μαρία Διαμαντοπούλου - kulturosupa.gr


Ο Στίβεν Κίνγκ δε χρειάζεται συστάσεις. Εδώ και τέσσερεις δεκαετίες μας βυθίζει στο τρομακτικό του σύμπαν, μας παγώνει το αίμα, αλλά ταυτόχρονα μας συγκινεί με τη σχεδόν παιδική του ευαισθησία και ανθρωπιά. Ο Κίνγκ άλλωστε λατρεύει τα παιδιά, έχει ασχοληθεί πάρα πολλές φορές με θέματα που αφορούν παιδιά και στα πιο σημαντικά του έργα τα παιδιά είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές. (Το Αυτό, η Λάμψη, Κριστίν, Νεκροταφείο Ζώων, Σάλεμς Λοτ, Στάσου πλάι μου, Το καλοκαίρι της αθωότητας). Η παιδική ηλικία στα βιβλία του Στήβεν Κινγκ δεν χαρακτηρίζεται από αθωότητα και ξεγνοιασιά, θυμίζοντας τη δική του δύσκολη παιδική ηλικία. Τα δικά του παιδιά αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα, ζουν σε πολύ δύσκολες-οριακές, κάποιες φορές- συνθήκες, κακοποιούνται και πρέπει να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους, με υπευθυνότητα ενήλικα. Τα παιδιά αυτά δεν ανήκουν σε ανώτερες κοινωνικές τάξεις, αλλά στους παρίες. Πρόκειται για παιδιά φτωχά, από προβληματικά περιβάλλοντα, που ζουν συνήθως σε υποβαθμισμένες περιοχές. Η ασπίδα των παιδιών αυτών απέναντι στο Κακό (πραγματικό ή φανταστικό) είναι η αθωότητα, η αγνότητα και η ανθρωπιά που η ζωή δεν έχει καταφέρει να τους κλέψει. Το κλειδί της σωτηρίας είναι η παιδική φιλία...

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο


Δήμητρα Πραντάλου - neopolis.gr

Αν κάτι μου αρέσει στην καραντίνα (τίποτα για την ακρίβεια, αλλά ας κρατήσω αισιόδοξη στάση) είναι το γεγονός ότι μπορώ να διαβάζω τα βιβλία μου όποτε θέλω και όχι προσπαθώντας να ξεκλέψω λίγο χρόνο μέσα στη μέρα όπως συνέβαινε πριν τον εγκλεισμό.

Έτσι λοιπόν, ολοκλήρωσα το βιβλίο που περίμενα από την πρώτη στιγμή να φτάσει στα χέρια μου. Stephen King είναι αυτός άλλωστε. Ο μετρ του τρόμου κυκλοφόρησε το περασμένο φθινόπωρο το 61ο μυθιστόρημά του, το οποίο, πληροφοριακά, θα μεταφερθεί και στη μικρή οθόνη. Και προσωπικά ήδη ανυπομονώ, γιατί έχει φοβερό ενδιαφέρον.

Ο λόγος για «Το Ινστιτούτο», ένα αριστούργημα του πασίγνωστου συγγραφέα, που για ακόμη μια φορά σε κάνει να ζηλεύεις με όλο σου το είναι το ταλέντο, καθώς και τη φαντασία που κουβαλάει αυτός ο άνθρωπος.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο


Δημήτρης Αναστασόπουλος - popaganda.gr

Ο Στίβεν Κινγκ προέβλεψε ακόμα και την πολιτική του Τραμπ απέναντι στους μετανάστες χωρίς χαρτιά» έγραφε ο τύπος μόλις κυκλοφόρησε το «Ινστιτούτο» τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ο παραλληλισμός ήταν προφανής. Τα παιδιά στα σύνορα του Μεξικού με τις ΗΠΑ, κλεισμένα στα κλουβιά με πρόσωπα γεμάτα τρόμο, δίπλα σε πάνοπλους συνοριοφύλακες, θύμιζαν πολύ τους ανήλικους ήρωες του νέου του βιβλίου που προσπαθούν να αποδράσουν από μία παράξενη φυλακή, το αποκαλούμενο Ινστιτούτο.

Το Ινστιτούτο είναι ένα σύμπλεγμα κτιρίων κρυμμένο μέσα στα δύσβατα δάση του Μέιν. Εκεί κάποιοι κυβερνητικοί υπάλληλοι συγκεντρώνουν παιδιά που έχουν απαγάγει από όλη την χώρα. Όλα τα έγκλειστα παιδιά έχουν κάτι κοινό, υψηλό δείκτη ευφυίας και τηλεπαθητικές ικανότητες. Οπότε μετατρέπονται σε πειραματόζωα στα χέρια επιστημόνων ώστε να αποτελέσουν ένα ισχυρό όπλο που θα στραφεί ενάντια στους εχθρούς της Αμερικής. Φυσικά στο τέλος των πειραμάτων τα παιδιά απλά εξαφανίζονται.


Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο


 

  • Κωδικός Προϊόντος: 84211
  • ISBN : 978-960-645-009-9
  • Διαθεσιμότητα: Διαθέσιμο
  • 17,70€
  • 15,93€

Ετικέτες: Το Ινστιτούτο